اهل دیدن فیلم و گاها سریال هم هستم و به نظرم امروزه بسیاری فیلم ها از بسیاری کتاب ها مفید تر هستند . اگر فرصتی بود مطلب دومم درمورد کتاب رو  انتشار میدم و انجا روشن میکنم که چرا این دیدگاه رو دارم علارقم اینکه در نوشته قبلیم کتاب رو خیلی (البته به گونه ای متفاوت از دیگران) تبلیغ کردم.
فعلا اجازه بدید درمورد فیلم صحبت کنم. مدتی قبل در یک تیزر یا نمیدونم شاید تریلر ، شاید پیش پرده ی (راستش هنوز فرق اینها رو درست نمی دونم) یوتیوبی با سریال تازه از تنور در آمده Wayne آشنا شدم. در فرصت های اخیر چند قسمت از این سریال رو تماشا کردم. به دلیل وقت زیادی که سریال ها میگیرند به نظرم مناسب آمد که نظرم رو به عنوان یک بیننده ایرانی درمورد فیلمها/سریالهایی که براشون وقت گذاشتم رو با شما در میان بزارم تا شاید راحت تر تصمیم بگیرید. البته به شخصه روشم برای تصمیم گیری در این مورد خواندن نقد و مقاله نیست و معمولا با دیدن یک Episode یا بخشی از اون تصمیم به دنبال کردن یا نکردن (یا یک چیزی بین این دو!) می گیریم. ابتدا این رو بگویم که اگر به استانداردی کمتر از سریال های Breaking Bad و Game Of Thrones رضایت نمی دهید خواندن این نوشته را می توانید همین جا پایان دهید. روز خوش 🙂

و البته اگر هنوز نرفته اید بگویم با سطح استاندارد شما حالا حالاها سریال گیرتان نمی آید . و شاید تنها امیدتان در آینده ی نزدیک به Spin Off هایی از این سریال های اعجوبه باشد.

Wayne در نگاه اول یک سریال Teenager ای هست و البته هست خب . اما در بین بزرگترهایی هم که فیلم رو نقادانه از جنس وسواسی نمی بینند حتما بیننده خودش را دارد. در سایت های فیلم و ویکی پدیا ، ژانر این فیلم action – comedy وارد شده . اما من آن را adventure – drama هم ارزیابی کردم. اکشنش رزمی و قاعده مند نیست و دعواهایش کوچه خیابانی و یک چیزی تو مایه های چاقو و قمه کشی است آن هم به سبک خاص خود این فیلم. کمدیش قایل انکار نیست و البته در موارد کمی حالت لوده گری هم دارد . (برای من لوده گری هم از برخی هنرپیشه های ایرانی جذاب است اما در موارد امریکایی آن شاید به دلیل تفاوت فرهنگی بسیار برایم چندان دلچسب نیست ). اما در کل کمدی اش خوب و سرگرم کننده است و می تواند گاها شما را وادار به خندیدن با صدای بلند کند. داستان از این قرار است که نقش اول فیلم Wayne که یک نوجوان ۱۶ ساله است ، همراه دوستش از Boston به Florida می رود تا ماشین پونتیاک پدرش (۱۹۷۸ Pontiac Trans Am) که قبل از مرگش از او دزدیده شده پس بگیرد.

http://s8.picofile.com/file/8350375600/wayne2.jpg

Wayne به علت شرایطی که در آن رشد کرده یک نوجوان معمولی نیست . بی باکی بی حدی مرزی دارد که او را  به یک روانی بدل میکند.و کارهای عجیبی میکند که باعث شده در مدرسه همه از او بیش از مدیر مدرسه حساب ببرند. با شیپور دندان های کسی را که به دوست سیاه پوستش چپ نگاه کرده خرد می کند. خانه خودش را همراه با جسد پدرش که درون خانه است آتش میزند!  و در کلاس درس یک قورباغه را قورت میدهد 🙂 آن هم نه کلاس زیست شناسی و اینها بلکه سر درس زبان انگلیسی . عیبش گفتی هنرش نیز بگو. در مرام و معرفت ، بی همتاست و از آن هایی است که می توانی روی رفاقتش همه جوره حساب کنی .

او  فرق شبکه HBO با Video Player و فرق تلویزیون با فیلم ارباب حلقه ها را نمی داند . کامپیوتر و اینها  سرش نمی شود . از جنس زن چیزی نمی داند (در این موضوع با نگارنده اشتراک دارد)  و خلاصه اینکه از برخی جهات یک انسان اولیه و غیر متمدن و گاها حتی وحشی محسوب می شود . اما در عین حال یک Gentleman واقعی است  و غیرتی به خانم های (حتی غریبه) دارد که در ایرانی ها هم کمتر یافت می شود 🙂

ژانر drama ایی که من بالاتر به این سریال نسبت دادم از این جهت است که Wayne در پس تمام خشونت شوکه کننده ای که بروز میدهد ، قلب رئوفی پنهان کرده که او را بسیار دوست داشتنی می کند. ذاتا یک موجود بسیار خوب است اما Tragedy زندگی شانسی برای او نداده که عادی باشد. درام این فیلم به پیش از داستانی که روایت می شود تعلق دارد اما برای بیننده خوب در همه طول فیلم جاری است.