اگر برای بار اولی است که به این وبلاگ رجوع می کنید نکاتی هست که دوست دارم قبل از خواندن مطالب پیش تر با شما در میان بگذارم.

ابتدا – به شما خوش آمد میگویم . امیدوارم دوستان خوبی برای هم شویم.

دوم – اینکه اگر در تعاریف یا نقدهایم نامی از کسی بردم لطفا دیدگاهم نسبت به آن شخص را با آن پیش داوری نکنید.

شناخت جامع و یا حتی قضاوت درمورد هر انسانی نباید به آسانی آشنایی ناقص با بخش کوچکی از او باشد .

باور دارم هر انسانی یک کتاب است با سرگذشتی بسیار پیچیده و جزئیات ظریف که توان قضاوت در مورد او را از ما میگیرد.

در این وبلاگ سعیم این است که نوشته ام را به گفته ها و موضوعات محدود کنم. پس بیاید همدیگر را ظرف چند ثانیه بسیجی یا ضد انقلاب ، چپی یا راستی ، کافر پست یا امام عصر قلمداد نکنیم .

به بیانی دیگر دیدگاهم را در مورد فلان گفته علی دایی یا خودش در رنگ آبی یا قرمز تم این سایت جستجو نکنید.

امروزه احساس میکنم خیلی در تلویزیون و سایتهای خبری و حتی متاسفانه در وبلاگها در حق برخی افراد ظلم می شود و برخی افراد هم چنان برجسته سازی می شوند که حتی کار و زندگی در این جامعه را برای خود آن ها هم سخت می کند.

این را اینجا گفتم که محبور نباشم در آغاز هر نوشته یا بردن نام از کسی اشاره کنم که مثلا جنبه خوبی هم دارد یا جنبی بدی هم داردها ! یا هر چه که هست در کل خیلی بهتر از من هست ها!

سوم – همانند بیش تر انسانها اگر خیلی زرنک باشم بتوانم در دو سه زمینه صاحب نظر باشم . اما این را حق خودم میدانم که در وبلاگ شخصی خودم هر آنچه را میدانم با خوانندگان در میان بگذارم با این تذکر که برخی از نوشته هایم ممکن است مشابه اظهار نظر های داخل تاکسی و اتوبوس درمورد مباحث پیچیده ای چون گرانی این روزهای ارز باشد و البته خواننده به مرور زمان خود میتواند تشخیص دهد که در چه زمینه ای میتواند از من فرا بگیرد و در چه زمینه ای می تواند به من یاد بدهد. هر چند که به شخصه باورم این است که هیچ نوشته ضعیفی هم بی فایده نیست منتها باید یاد بگیریم و عادت کنیم خوب و تا حد امکان خوب و همه جانبه تجزیه و تحلیل کنیم تا گمراه هم نشویم.

چهارم لطفا اگر مطلبی را مفید ارزیابی می کنید یا من را قابل برای نقد ارزشمندتان می دانید دریغ نکنید و کامنت بگذارید. اخیرا مجبور شدم دوتا اسپم را هم تایید کنه تا زیر نوشته ام خالی نباشد 🙂

پنجم نمی دانم حرفاهایم ارزش نقل شدن را داشته باشند یا نه اما نمیتوانم و دوست هم ندارم که این موضوع را مخفی کنم که از دیدن نوشته ام در وبسایت یا وبلاگ دیگر بدون هیچ ذکر منبع ناراحت (شاید همراه با کمی خوشحالی) می شوم . نه صرفا به خاطر این وبلاگ چون بیش ترین مخاطبش خودم هستم و این وبلاگ قرار است بیش از هر چیزی TimeLine ای برای رشد خودم باشد . این موضوع برایم همیشه باعث رنج عمیقی بوده که چرا بعضی از ما ادعای دین داری می کنیم اما کتابی را که امانت میگیریم پس نمی دهیم و یا مرید کورش هستیم و ادعای تمدن چند هزار ساله داریم ولی در اعمال کاملا متناقض عمل می کنیم . به هر حال کسانی هم که در عرصه نرم افزار و وب فعالیت کرده اند می دانند که نوشتن یک اسکریپت برای انتقال مطالب از سایتی به سایت دیگر زمان زیادی از یک برنامه نوییس با تجربه نمی برد. و از طرفی با کمی وارد بودن به قضایای SEO فکر میکنم که با این کارها زیاد نمیتوان برای خود جایی در ایندکس گوگل پیدا کرد. و اگر فرصتی باشد در مطلبی که مربوط به سئو خواهم نوشت به آن اشاره میکنم.